Jej Wysokość Kanapka z Ogórkiem (oraz o letnich “Maszketach”)

kanapka z ogórkiem 04

Letnia edycja „Maszketów” pojawiła się w sieci już kilka dni temu, ale dopiero dzisiaj udało mi się usiąść, żeby zaprezentować ich najnowsze wydanie.

Numer jest dość krótki, bo komu chciałoby się latem czytać opasłe tomisko. Kilkanaście przepisów w sam raz wpisuje się w krótki czas wakacji, które i tak najchetniej spędza się z dala od kuchni. Słońce, wysokie temperatury i długie dnie zachęcają do przebywania poza czterema ścianami, na łonie natury, pośród traw, brzęczących owadów, oszałamiającego zapachu kwiatów i dojrzewających owoców. Redakcja również uwielbia wędrówki po lasach, łąkach i polach, toteż nie dziwi, że właśnie tam szukałyśmy inspiracji dla letnich potraw.

maszkety lato 16

Oprócz przepisów – jak zawsze – w numerze znajduje się spora garść artykułów. Tym razem przeczytacie m. in. o śląskich zwyczajach weselnych, o ulubionych produktach kuchni meksykańskiej i o potrawach spożywanych przez królową Elżbietę.

Szczególnie ten ostatni tekst trafia w aktualnie komentowane sprawy, gdyż za sprawą niedawnego referendum Wielka Brytania stała się numerem dwa (numer jeden to oczywiście piłka nożna) w nagłówkach prasy w całej Europie. Póki jeszcze sąsiednia wyspa trzyma się kontynetu (i wcale nie jest takie pewne, że uda jej się odpłynąć), przyjrzyjmy się szczególnemu daniu, charakterystycznemu dla angielskich wyższych sfer, czyli… kanapce z ogórkiem.

To nie żart, choć pierwszy raz o tym specyficznym smakołyku usłyszam podczas oglądania serialu „You Rang, M’Lord?”, gdzie chyba w każdym odcinku służba serwowała państwu kanapki z ogórkiem do popołudniowej herbatki. O ile akcja serialu dzieje się w latach 20., o tyle cucumber sandwich ma znacznie dłuższą historię. Kojarzy się przede wszystkich z epoką wiktoriańską, z pędzącą leniwe życie artystokracją, ale tak naprawdę szczyt popularności przyniosła era edwardiańska, gdy ogórki stały się powszechne na rynku niemal cały rok dzięki uprawom szklarniowym.

Kanapka z ogórkiem nie jest posiłkiem zbyt odżywczym, ale właśnie o to w jej konsumpcji chodzi. Podawana między głównymi posiłkami nie miała służyć zaspokojeniu głodu, ale stanowić przyjemne odświeżenie i orzeźwienie przed baraniną czy roast beef and Yorkshire pudding. Dodatkowo należało ją przygotować w dość szczególny sposób, a na talerzu ułożyć w interesujący sposób – tu preferowane są konstrukcje wieżowe. Oryginalna kanapka to chleb, masło i ogórek ze szczyptą soli i odrobiną soku z cytryny, wersje z koperkiem, białym serkiem czy nawet łososiem to współczesne wariacje, które raczej na talerz królowej Elżbiety nie trafiają…

kanapka z ogórkiem 05

KANAPKI Z OGÓRKIEM

  • biały chleb tostowy
  • masło w temperaturze pokojowej
  • ogórek wężowy
  • sól
  • łyżeczka soku z cytryny

Chleb kroimy na cienkie kromki (cieńsze niż standardowe kromki na tosty). Z każdej kromki odcinami skórki i smarujmy cienką warstwą masła od brzegu do brzegu (masło ma zapobiegać nasiąkaniu chleba sokiem z ogórka). Ogórek obieramy, kroimy w bardzo cienkie plasterki (im cieńsze, tym lepiej). Kanapkę składamy przed samym podaniem, układając 2-3 warstwy ogórków. Ogórki lekko solimy i skrapiamy sokiem z cytryny. Każdą kanapkę przekrawamy po skosie dwukrotnie, aby powstały malutkie trójkąty. Układamy dekoracyjnie na talerzu (najlepiej piętrowo).

P.S. Moje kanapki nie są idealne, zdecydowanie muszę poćwiczyć cierpliwość przy krojeniu ogórka w plasterki cienkie jak papier…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s